14 Yan 2026 | Marketinq

66 Variantlı İş Modeli – Seç, Bəyən, Al modeli müştəriyə geniş seçim imkanı yaradan, sadə və rahat yanaşmadır. Bu modeldə istifadəçi ehtiyacına uyğun variantı seçir, bəyəndiyi məhsulu dəyərləndirir və qərarını rahat şəkildə verir. Məqsəd həm vaxt itkisini azaltmaq, həm də alış prosesini daha çevik və anlaşılan etməkdir. Seçim azadlığı və rahatlıq bu iş modelinin əsas üstünlükləridir.
66 variantlı iş modeli “seç, bəyən, al” prinsipi ilə işləyən və əsasən geyim, butik və pərakəndə satış sahəsində tətbiq olunan praktik satış modelidir. Bu modeldə satıcı və ya mağaza sahibi böyük maliyyə riskinə girmədən əvvəlcədən müəyyən sayda, adətən 66 fərqli məhsul variantını seçir, onları müştərilərə təqdim edir və yalnız satılan məhsullar üçün ödəniş edir. Bu yanaşma yeni biznesə başlayanlar və fəaliyyətini böyütmək istəyən sahibkarlar üçün daha təhlükəsiz və çevik hesab olunur.
Bu modelin işləmə prinsipi olduqca sadədir. Satıcı təchizatçıdan və ya istehsalçıdan 66 məhsul variantını seçim əsasında götürür. Məhsullar mağazada, sosial şəbəkələrdə və ya onlayn platformalarda nümayiş etdirilir. Müştəri məhsulu seçir, bəyənir və alır. Satış baş verdikdən sonra yalnız satılan məhsullar üçün ödəniş edilir, satılmayan variantlar isə geri qaytarıla və ya dəyişdirilə bilər. Bu sistem butiklərdə, Instagram mağazalarında, kiçik ticarət nöqtələrində və yeni açılan satış bizneslərində geniş istifadə olunur.
66 variantlı iş modeli sahibkara bir neçə mühüm üstünlük qazandırır. Ən əsas üstünlük riskin minimuma endirilməsidir. Böyük həcmdə məhsul alıb satılmamaq qorxusu bu modeldə demək olar ki, yoxdur. Digər tərəfdən, sahibkar real satış nəticələrinə əsaslanaraq müştəri zövqünü daha dəqiq analiz edə bilir. Hansı variantların daha çox satıldığını görərək növbəti seçimlərini daha düzgün planlaşdırır. İlkin kapital ehtiyacının az olması da bu modeli daha cəlbedici edir.
Bu iş modeli əsasən yeni biznesə başlayanlar, az büdcə ilə ticarət qurmaq istəyənlər, onlayn satışla məşğul olanlar və bazar riskini azaltmaq istəyən mağaza sahibləri üçün uyğundur. Xüsusilə seç, bəyən, al sistemi sosial media üzərindən aparılan satışlarda effektiv nəticə verir, çünki məhsullar real maraq və tələbat əsasında satılır.
66 variantlı iş modelində uğur qazanmaq üçün məhsul seçimi xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Seçilən məhsullar keyfiyyətli, trendə uyğun və müştəri ehtiyacına cavab verən olmalıdır. Eyni zamanda təchizatçı ilə əməkdaşlıq şərtləri əvvəlcədən dəqiq razılaşdırılmalıdır. Geri qaytarma, dəyişdirmə və ödəniş qaydaları aydın olmalıdır. Məhsulların təqdimatı da satış prosesinə birbaşa təsir edir. Şəkillər, videolar və qısa təsvirlər nə qədər cəlbedici olsa, seçim prosesi bir o qədər sürətli gedir.
Düzgün idarə edildikdə, 66 variantlı iş modeli kifayət qədər gəlirli ola bilər. Bu sistemdə itki riski az olur və satışdan əldə edilən gəlir daha stabil şəkildə formalaşır. Müştəri davranışını mütəmadi analiz etmək və məhsul çeşidini yeniləmək gəlirin artmasına birbaşa təsir göstərir.

.99 Dollar Shops modeli – əsasən çox ucuz, gündəlik və xırda məhsulların satışı üzərində qurulmuş pərakəndə satış biznesidir.
Belə mağazalar xərcləri minimumda saxlamaq üçün adətən:
Nə alsan 1 manat modeli əsasən çox ucuz, gündəlik və xırda məhsulların satışı üzərində qurulan pərakəndə satış modelidir. Azərbaycanda bu tip mağazalar uzun illər “1 manatlıq” adı ilə tanınırdı.
Bu tip mağazaları təsəvvür etdikdə demək olar ki, hər şey tapılır: plastik məmulatlar, ev üçün xırda əşyalar, oyuncaqlar, bəzək məhsulları, mətbəx üçün sadə alətlər və gündəlik istifadə üçün lazım olan müxtəlif mallar. Qiymətlərin 1 manat ətrafında olması alıcıda “bu məhsul üçün artıq pul ödəməyə dəyərmi?” sualını arxa plana keçirir və impulsiv alışları artırır.
Azərbaycanda klassik nə alsan 1 manat mağazalarında əsasən sadə, markasız və çox vaxt plastik məhsullar üstünlük təşkil edir. Bu, modelin mahiyyətindən irəli gəlir. Amma xarici bazarlarda, məsələn İngiltərədəki Poundland tipli mağazalarda bu model daha geniş formada tətbiq olunur: təkcə xırda əşyalar yox, eyni zamanda qida, içki və gündəlik istifadə üçün faydalı məhsullar da satılır. Yəni model oxşardır, amma icra səviyyəsi bazardan bazara dəyişir.
Nə alsan 1 manat modeli inflyasiyanın nisbətən sabit olduğu dövrlərdə daha effektiv işləyir. Çünki alıcılar kiçik ölçülü və ucuz məhsulların böyük paketli, bahalı alternativlərlə eyni işi gördüyünə inanır. Məntiq çox sadədir: eyni ehtiyacı qarşılayırsa, daha çox pul xərcləməyə nə ehtiyac var?
Bu tip mağazalar xərcləri aşağı saxlamaq üçün adətən az sayda işçi ilə fəaliyyət göstərir, kiçik sahəli obyektlərə üstünlük verir və uzun raf ömrü olan, tez xarab olmayan məhsullar satır. Əksər hallarda belə mağazalar yaşayış massivlərində və aşağı gəlirli ərazilərdə yerləşir ki, bu da yerli əhali üçün əlçatan alış imkanı yaradır.
Son illərdə isə Azərbaycanda artan inflyasiya bu modelin klassik formasını xeyli zəiflədib. Qiymətlər sürətlə yüksəldikcə “nə alsan 1 manat” anlayışı öz əvvəlki cazibəsini itirir. Bu gün bəzi yerlərdə eyni konsepsiya adı altında satılan məhsulların real dəyəri artıq 1 manatı xeyli üstələyir. Nəticədə alıcı mağazadan çıxarkən sadə məhsullara xeyli məbləğ xərclədiyini görüb təəccüblənə bilir. Bu da göstərir ki, modelin uğuru birbaşa iqtisadi sabitliklə bağlıdır.

Akreditasiya iş modeli etibarlılığın, səlahiyyətin və peşəkar keyfiyyətin rəsmi şəkildə təsdiqlənməsi üzərində qurulmuş biznes modelidir. Bu sistem şəxslərin, şirkətlərin və ya qurumların müəyyən standartlara uyğun fəaliyyət göstərdiyini sübut edir və onlara etibar qazandırır.
Akreditasiya modeli əsasən belə işləyir: müəssisə və ya şəxs müəyyən etik, peşəkar və keyfiyyət standartlarına cavab verdiyini sənədlərlə sübut edir və bunun qarşılığında rəsmi sertifikat alır. Bu isə bazarda etibar, reputasiya və rəqabət üstünlüyü yaradır.
Akreditasiya müxtəlif sahələri əhatə edə bilər. Ən çox rast gəlinən növlər bunlardır:
Bu iş modelinin əsas məqsədi bazarda “mən bu sahədə yetkin və etibarlıyam” mesajını verməkdir.
Akreditasiya ilə məşğul olan qurumlar əsas gəliri sertifikatlaşdırma xidmətlərindən qazanırlar. Adətən bu proses iki mərhələdən ibarət olur:
Bu yolla akreditasiya verən təşkilat həm davamlı gəlir əldə edir, həm də sertifikat alan tərəfin standartlara uyğun fəaliyyətini nəzarətdə saxlayır.

Bu iş modelini izah etmək üçün cəmi iki ad demək kifayətdir: Spotify Premium və YouTube Premium. Adları eşidən kimi hər kəs mövzunun nədən ibarət olduğunu anlayır.
Əgər aylıq ödəniş etməsəniz, sevdiyiniz musiqinin ortasında və ya maraqla izlədiyiniz videonun ən həyəcanlı yerində reklamlarla qarşılaşırsınız. Bu da istifadəçi üçün ciddi narahatlıq yaradır. Məhz reklamsız abonəlik modeli bu problemi “pul qarşılığında rahatlıq” prinsipi ilə həll edir.
Bu modeldə istifadəçiyə açıq mesaj verilir:
👉 “Reklamlı, pulsuz istifadə et, ya da ödəniş et – tam rahatlıq qazan.”
İstifadəçilərin böyük hissəsi zamanla reklamlardan bezir və platformadan fasiləsiz istifadə etmək üçün aylıq və ya illik abunəliyə keçməyə qərar verir.
Bu sistem adətən freemium yanaşma üzərində qurulur. Yəni:
İstifadəçi bir müddət platformanı pulsuz sınaqdan keçirir. Daha sonra reklamların verdiyi narahatlıq və əlavə funksiyalara ehtiyac onu ödənişli paketi seçməyə vadar edir.
Bu model xüsusilə kontent əsaslı platformalarda daha uğurludur. Çünki insanlar diqqətinin bölünməsini sevmir və keyfiyyətli məzmunu fasiləsiz istehlak etmək istəyir.
Necə Pul Qazanır?Əsas gəlir mənbəyi aylıq və illik abunə haqlarıdır. Minlərlə, hətta milyonlarla istifadəçinin davamlı ödəmələri bu modeli son dərəcə stabil gəlir mexanizminə çevirir.
Bu model sosial media platformaları arasında daha çox:
platformalarda populyardır. Məsələn, LinkedIn Premium da bəzi kritik funksiyaları yalnız ödənişli istifadəçilər üçün açaraq bu modeli effektiv şəkildə tətbiq edir.
Add-On iş modeli əsas məhsul və ya xidmətin üzərinə əlavə xüsusiyyətlər satmaq prinsipinə əsaslanır. Yəni istifadəçi bazanı alır, amma daha yaxşı təcrübə üçün əlavə ödəniş edir.
Bu modeldə istifadəçi ilkin məhsulu münasib qiymətə əldə edir. Daha sonra isə:
üçün ayrıca pul ödəyir.
Bu model ən çox uzunmüddətli istifadə edilən məhsullarda uğurlu olur. Çünki istifadəçi məhsula alışdıqca, ondan daha çox fayda əldə etmək istəyir.
Məsələn:
İstifadəçi əsas xidmətdən məmnun qaldıqca, əlavə imkanlara pul xərcləmək ona daha məntiqli görünür.
Şirkətlər əlavə xidmət və məhsulların satışı hesabına qazanc əldə edir. Bu əlavələr adətən:
elementlər olur. Ən gözəl tərəfi isə budur ki, əlavə xidmətlərin qiyməti əsas məhsulla müqayisədə kiçik görünsə də, kütləvi satışda böyük gəlir yaradır.
Bu səbəbdən add-on modeli:
çox geniş yayılıb.
Yəqin hamının başına gəlib 🙂 Sosial şəbəkədə gəzərkən bir reklama səhvən toxunursan və hekayə oradan başlayır. Bir dəfə baxdığın məhsul – məsələn, cüzdan – elə bil həyatının mərkəzinə çevrilir. Instagram, Google, Facebook… haranı açırsan, qarşıma çıxan yenə cüzdandır. Halbuki nə ehtiyac var, nə də almaq fikri. Cüzdanın var, özü də ideal vəziyyətdə 😄
Məhz reklam yayımı iş modeli belə işləyir. İstifadəçinin marağı bir dəfə tutulduqdan sonra alqoritmlər səni buraxmır. Böyük şirkətlər də bu mexanizmi elə ustalıqla qurublar ki, nəticədə milyardlarla dollar gəlir əldə edirlər.
Reklamçılıq iş modeli istehlakçının diqqətini müəyyən bir məhsula və ya xidmətə yönəltməklə gəlir əldə etməyə əsaslanır. Bu reklamlar müxtəlif kanallar vasitəsilə yayımlanır:
Bu modelin əsas mərhələsi auditoriya toplamaqdır. Yəni əvvəlcə insanlar üçün maraqlı kontent yaradılır, istifadəçilərlə əlaqə qurulur və müəyyən bir kütlə formalaşdırılır. Daha sonra həmin auditoriyaya çıxış imkanı reklam verənlərə satılır.
Bu yanaşma həm böyük, həm də kiçik bizneslər üçün işləkdir. Məsələn:
hamısı reklam modeli üzərindən qazanc əldə edə bilir.
Reklamçılıq müxtəlif gəlir mexanizmləri üzərində qurula bilər. Ən çox istifadə edilən modellər bunlardır:
Rəqəmsal platformalarda bu sistemlər çox dəqiq ölçülür və reklam verənlər üçün daha effektiv nəticələr təqdim edir.
Bu iş modelini ən effektiv şəkildə tətbiq edən şirkətlər arasında aşağıdakılar xüsusi yer tutur:
Bu şirkətlərin əsas gücü istifadəçi davranışlarını analiz etmək və reklamları mümkün qədər dəqiq auditoriyaya göstərməkdir.
Reklam yayımı modeli brendlərə:
imkanı verir. İstifadəçi üçün bəzən yorucu olsa da, bizneslər üçün bu model ən gəlirli və miqyaslana bilən sistemlərdən biridir.

Adware, yəni reklam dəstəkli proqram təminatı modeli, istifadəçiyə proqramı pulsuz və ya daha ucuz qiymətə təqdim edir, bunun əvəzində isə istifadə zamanı ona müxtəlif reklamlar göstərir. İstifadəçi ödəniş etmir, amma diqqəti və ekranı reklamlarla “ödəyir”.
Bu tip proqramlar adətən:
şəklində qarşımıza çıxır. İstifadəçi proqramı quraşdırır və fonunda reklamların göstərilməsini avtomatik qəbul etmiş olur.
Bu modeldə gəlir istifadəçiyə göstərilən reklamlardan əldə olunur. Reklam verənlər proqram istehsalçısına ödəniş edir, proqram istehsalçısı isə həmin reklamları istifadəçilərə göstərir.
Reklam formaları çox müxtəlif ola bilər:
İstifadəçi sayı nə qədər çoxdursa, reklamdan gələn qazanc da bir o qədər artır. Bu səbəbdən adware modeli daha çox kütləvi istifadə olunan pulsuz proqramlarda yayğındır.

Affiliate marketing – onlayn dünyada ən məşhur və risksiz biznes modellərindən biridir. Bu modeldə sən başqasının məhsulunu və ya xidmətini tanıdırsan, satış baş verərsə komissiya qazanırsan.
Burada məhsul sənin deyil, stok saxlamaq və ya müştəri xidməti ilə məşğul olmaq məcburiyyətin yoxdur. Sənin əsas rolun trafik və etibar yaratmaqdır.
Bu sistemdə adətən üç əsas tərəf olur:
İstifadəçi affiliate linkə klik etdikdə, sistem bu keçidi xüsusi etiketlə izləyir. Satış baş verərsə, kimin vasitəsilə gəldiyi dəqiq müəyyən olunur.
Məsələn, fotoqrafiya mövzusunda nüfuzlu bir sayt olan PhotoFocus, obyektiv istehsalçısı Tamron ilə ortaq əməkdaşlıq edə bilər. Sayt həm detallı məzmun hazırlayır, həm də oxucular üçün endirim kuponu təqdim edir. Satış olduqda isə komissiya qazanır.
Bu modeldə gəlir adətən:
üzərindən formalaşır. Komissiya kiçik görünə bilər, amma yüksək trafik və doğru auditoriya ilə davamlı passiv gəlirmənbəyinə çevrilir.

Acentəlik iş modeli bir şəxs və ya şirkətin, başqa bir tərəf adından danışıqlar aparmaq və müqavilələr bağlamaq səlahiyyətinə malik olması üzərində qurulub. Yəni acentə vasitəçi rolunu oynayır və tərəfləri bir araya gətirir.
Bu model bir çox sahədə geniş istifadə olunur:
Acentələr əsas gəliri bağlanan müqavilələrdən faiz alaraq əldə edir. Müqavilənin həcmi nə qədər böyükdürsə, acentənin qazancı da bir o qədər artır.
Bu modeldə əsas dəyər:
üzərində qurulur. Yəni acentə satış etmir, imkan yaradır və bu imkana görə payını alır.
Bu iş modelini təsəvvür etmək üçün bir səhnə kifayətdir 🙂
“Salam Zara, salam Converse. Siz məhsulunuzu öz saytınızda da sata bilərsiniz. Amma mənim platformamda bir araya gəlirsiniz və burada qaydalar mənimdir.”
Toplayıcı iş modeli məhz bu məntiq üzərində qurulub. Brendlər tək-tək öz mağazalarında satış edir, amma toplayıcı platforma onları bir dam altında birləşdirərək daha böyük auditoriya təqdim edir. Bunun qarşılığında isə müəyyən üstünlüklər, endirimlər və komissiya tələb edir.
Səbəb çox sadədir:
👉 “Mənim müştərim çoxdur. Sizin 10–20 qatınız qədər.”
İstifadəçi ana səhifədə məhsulu görəndə, çox vaxt brendin öz saytını axtarmır – birbaşa platforma üzərindən alış edir.
Bu modeldə əsas proses belə qurulur:
Bu sistem həm fiziki məhsullar, həm də rəqəmsal xidmətlər üçün işləyir.
Toplayıcı platformaların əsas gəlir mənbələri bunlardır:
Məsələn, Trendyol kimi platformalar məhsul satışından pay alaraq bu modeli uğurla tətbiq edir.

Bu modelin adı özü hər şeyi deyir 😄
Sabit bir qiymət ödəyirsən və istədiyin qədər yeyirsən.
Bu model ilk dəfə məktəblərdə, universitetlərdə, otellərdə və kazinolarda bufet sistemi ilə məşhurlaşıb. Daha sonra pizzacılar, Asiya mətbəxi restoranları, Braziliya barbeküləri və hətta sushi restoranlarında geniş yayılıb.
Məntiq sadədir:
👉 “Nə qədər yeyə bilsən, ye.”
Amma reallıqda insanların böyük əksəriyyəti düşündüyü qədər yeyə bilmir. Burada da biznesin qazancı ortaya çıxır.
Müştəri:
sabit ödəniş edir və xidmət və ya məhsuldan limitsiz istifadə hüququ qazanır.
Bu model zamanla fiziki məkandan çıxaraq rəqəmsal dünyaya da keçib. Məsələn, Netflix ilk illərində DVD-lərlə bu məntiqi tətbiq edirdi. Statistikaya əsasən, istifadəçilərin əksəriyyəti sistemin maksimum imkanlarından istifadə etmədiyi üçün model maliyyə baxımından dayanıqlı idi.
Buradakı əsas prinsip orta istehlak hesablamasıdır.
Əgər orta müştəri 500 qram yeyirsə, qiymət 1 kiloqram xərci üzərindən qurulur.
Yəni:
Bu fərq biznesin qazancını formalaşdırır.

“All Inclusive” – xüsusilə turizm sektorunda tanınan və ən çox müzakirə olunan iş modellərindən biridir. Otel və istirahət komplekslərində geniş tətbiq olunur.
Bu modeldə müştəri bir dəfə ödəniş edir və:
hamısı həmin qiymətə daxil olur.
Otel və ya kurort, bütün xidmətləri bir paket halında təqdim edir. Müştəri əlavə xərclər barədə düşünmədən tətilini keçirir. Bu, xüsusilə ailələr və xarici turistlər üçün rahatlıq yaradır.
Modelin əsas cazibəsi də budur:
👉 “Öncədən ödə, sonra düşünmə.”
Bu modelin riyaziyyatı All You Can Eat sistemi ilə eynidir. Otellər:
Nəticədə çox istifadə edən azlıq olur, əksəriyyət isə paketdən tam istifadə etmir. Bu balans otellərə stabil gəlir təmin edir.
All-Pay Auction – klassik hərraclardan fərqli, bir qədər “sərt” görünən, amma çox effektiv işləyən iş modelidir. Bu modeldə yalnız qalib deyil, bütün iştirakçılar ödəniş edir. Yəni mükafatı bir nəfər qazanır, amma təklif verən hər kəs cibindən pul çıxarır.
Ən maraqlı tərəfi isə budur ki, əksər hallarda təkliflər gizli şəkildə verilir. Heç kim digərinin nə qədər təklif etdiyini bilmir. Bu da insanları “ya uduzsam?” qorxusu ilə daha yüksək məbləğ yazmağa vadar edir.
Əslində bu model bizə düşündüyümüzdən daha yaxındır. Lotereyalar və çekilişlər tam olaraq All-Pay Auction məntiqi ilə işləyir. Hamı bilet alır, hamı pul ödəyir, amma qalib adətən bir nəfər olur.
Proses çox sadə mexanizm üzərində qurulub:
Bu səbəbdən insanlar qazanmaq ehtimalını artırmaq üçün:
Məsələn, bir nəfərin qazanmaq şansını artırmaq üçün birdən çox lotereya bileti alması bu modelin klassik nümunəsidir.
Bu modelin gücü ondadır ki, yalnız qalibdən yox, hər kəsdən gəlir toplanır. Təkliflər gizli olduğu üçün iştirakçılar çox vaxt:
Nəticədə təşkilatçı üçün yüksək və stabil gəlir formalaşır. Qısası, az qalib + çox ödəyən = güclü biznes modeli.

İttifaq iş modelinə ən real və güclü nümunələrdən biri pandemiya dövründə yaşandı. BioNTech öz elmi-texnoloji biliklərini, Pfizer isə istehsal və qlobal logistika gücünü ortaya qoydu. Nəticədə ittifaq quruldu və Covid peyvəndi dünyaya rekord sürətlə çatdırıldı.
Bu, klassik Alliance (ittifaq) iş modelinin textbook səviyyəsində nümunəsidir.
İttifaq modeli iki və ya daha çox şirkətin:
kimi resurslarını ortaq məqsəd üçün birləşdirməsinə əsaslanır.
Məqsəd təkbaşına çətin və ya riskli olan işi:
👉 daha sürətli, daha ucuz və daha effektiv
şəkildə həyata keçirməkdir.
Bu model şirkətlərə aşağıdakı üstünlükləri verir:
Bu iş modeli xüsusilə aşağıdakı sahələrdə geniş yayılıb:
Bu sahələrdə təkbaşına hər şeyi etmək əvəzinə güclü tərəfləri birləşdirmək daha ağıllı strategiya sayılır.
İttifaq modellərində gəlir müxtəlif formalarda formalaşa bilər:
Əsas məntiq budur:
📌 1 + 1 = 3
Yəni tərəflər tək-tək qazandıqlarından daha çoxunu birlikdə qazana bilirlər.

Montajçı iş modeli hazır hissələrin müəyyən ardıcıllıqla birləşdirilərək son məhsula çevrilməsi prinsipi üzərində qurulub. Bu sistemdə məhsul bir stansiyadan digərinə ötürülür və hər mərhələdə üzərinə yeni bir detal əlavə olunur. Proses tamamlandıqda isə bazara çıxarıla bilən hazır məhsul əldə edilir.
Müasir montaj xəttinin əsası 1913-cü ildə Henry Ford tərəfindən Highland Park Ford zavodunda Ford Model T istehsalı zamanı qoyulub. Bu yanaşma istehsalı həm sürətləndirdi, həm də məhsulun maya dəyərini ciddi şəkildə azaltdı. Sonradan bu model demək olar ki, bütün sənaye sahələrinə yayıldı və texnologiya ilə birlikdə daha da inkişaf etdi.
Bu gün montaj xətləri artıq təkcə insan əməyinə əsaslanmır. İnsanlar və robotlar birlikdə çalışaraq mürəkkəb məhsulları daha dəqiq və daha sürətli şəkildə istehsal edirlər. Nəticədə vaxt itkisi azalır, əmək xərcləri optimallaşdırılır və kütləvi istehsal mümkün olur.
Montajçı iş modelinin geniş istifadə edildiyi əsas sahələr bunlardır:
Bu modeldə qazanc mənbəyi çox sadədir: hazır məhsulun satışı. Şirkət hissələri ayrıca istehsal etmir və ya tədarükçülərdən alır, onları birləşdirərək əlavə dəyər yaradır və son istehlakçıya təqdim edir. Əlavə dəyər nə qədər yüksəkdirsə, mənfəət də bir o qədər artır.
Bu iş modelindən aktiv istifadə edən tanınmış şirkətlərə nümunə:
Bu şirkətlərin hamısı müxtəlif komponentləri bir araya gətirərək yüksək marjalı son məhsullar yaradır.
B2B iş modeli məhsul və ya xidmətin birbaşa son istehlakçıya deyil, başqa bir biznesə satılması üzərində qurulub. Yəni alıcı fərd deyil, şirkətdir.
Ən sadə nümunə dərman sektorudur. İstehsalçı dərmanı birbaşa müştəriyə satmır, onu apteklərə və ya dərman depolarına verir. Eyni qayda ilə tibbi avadanlıq istehsalçısı məhsulunu xəstəxanaya satır – bu da klassik B2B münasibətidir.
Bu modeldə satış zənciri adətən belə formalaşır:
Bəzi hallarda alıcı yalnız vasitəçi rolunu oynayır və məhsulu sonradan son istifadəçiyə satır. Bu model təkcə fiziki məhsullarla məhdudlaşmır, eyni zamanda:
kimi sahələrdə də geniş yayılıb.
B2B modelinin əsas xüsusiyyətləri bunlardır:
Burada əsas məqsəd tək satış yox, uzunmüddətli tərəfdaşlıq qurmaqdır.
B2B şirkətləri gəliri əsasən digər bizneslərə satışdan əldə edir. Bu gəlir müxtəlif formalar ala bilər:
Bu çeviklik B2B modelini həm stabil, həm də miqyaslana bilən edir.

Migros, Koçtaş, məhəllədəki çörəkçi, bir az aralıdakı qəssab… 🙂
Bunların hamısı B2C iş modeli ilə işləyir. Yəni məhsul və ya xidmət birbaşa son istifadəçiyə satılır.
B2C – insanların gündəlik həyatda ən çox qarşılaşdığı biznes modelidir. Burada istehsalçı və ya satıcı məhsulu heç bir vasitəçi olmadan birbaşa müştəriyə təqdim edir. Məhz buna görə də bu modelə tez-tez “birbaşa istehlakçıya satış” da deyilir.
Bu modeldə satış zənciri çox qısadır:
Arada topdansatışçı, distribyutor və ya başqa vasitəçi olmadığı üçün xərclər azalır. Bu da əksər hallarda müştəri üçün daha münasib qiymət deməkdir.
B2C modelinin əsas xüsusiyyətləri bunlardır:
Bu səbəbdən B2C modeli xüsusilə pərakəndə satış, e-ticarət, qida, geyim və gündəlik istehlak məhsullarında geniş yayılıb.
B2C biznesləri gəliri birbaşa istehlakçıdan əldə edir. Bu gəlir müxtəlif yollarla formalaşa bilər:
Əsas məqsəd çox sayda müştəriyə tez və davamlı satış etməkdir.

B2C2B iş modeli son illərin ən sürətlə yayılan və maraqlı biznes yanaşmalarından biridir. Bu model klassik B2B və B2C sistemlərinin bir növ qarışığı (hibridi) hesab olunur.
Burada biznes əvvəlcə istehlakçıya çatır, daha sonra həmin istehlakçı vasitəsilə başqa bir biznesə təsir edir.
Bu modelin məntiqi belədir:
Yəni istehlakçı məhsulu ya bilərəkdən, ya da bilməyərəkdən biznesə marketinq edir.
Bu modelə ən yaxşı nümunələrdən biri LinkedIn-dir. Platformadan fərdi istifadəçilər iş axtarışı, əlaqə qurmaq və şəxsi brend üçün istifadə edir. Zamanla şirkətlər görür ki:
Nəticədə şirkət LinkedIn Premium, Recruiter və ya Business paketlərinə keçid edir.
Bu modeldə gəlir adətən iki mərhələdə formalaşır:
Pul qazanma üsulları isə klassik modellərlə oxşardır:
Əsas fərq ondadır ki, biznesə gedən yol istehlakçıdan keçir.

(İşlətmədən İşlətməyə, Oradan İstehlakçıya)
B2B2C iş modeli hibrid (qarışıq) bir modeldir. Burada şirkət müştəriyə başqa bir biznes vasitəsilə çatır, amma istehlakçı məhsulun və ya xidmətin əslində hansı brendə aid olduğunu açıq şəkildə bilir. Yəni arada vasitəçi var, amma brend görünməz olmur.
Bu modeldə proses adətən belə işləyir:
Bu təşviqlər çox vaxt aşağıdakı formalarda olur:
Bu modeli anlamaq üçün ən yaxşı nümunələrdən biri Spotify-dır.
(Bəli, kimsə Apple Music-ə üstünlük verə bilər 🙂 Ona görə “hamının” yox, “əksəriyyətin” sevdiyi deyək.)
Spotify-un əsas məqsədi istifadəçinin platformada daha çox vaxt keçirməsidir. Amma hər kəs təkcə musiqi dinləməklə kifayətlənmir. Bu səbəbdən Spotify, məsələn Biletix kimi bilet satış platforması ilə əməkdaşlıq edə bilər.
Ssenari belə işləyir:
Nəticə:
Hamı qazanır. Sistem problemsiz işləyir.

Bait and Hook – ya da daha məşhur adı ilə Razor & Blade iş modeli – biznes dünyasının ən ağıllı strategiyalarından biridir. Məntiq çox sadədir:
👉 əsas məhsulu ucuz ver, əsas qazancı əlavələrdən çıxar.
Bu modeldə:
İstifadəçi əvvəlcə ucuz məhsula cəlb olunur. Məhsulu istifadə etdikcə, onu işlək vəziyyətdə saxlamaq üçün mütəmadi olaraq əlavə hissələr almağa məcbur qalır. Məhz bu mərhələdə biznes real qazancını əldə edir.
Bu strategiyadan istifadə edən məşhur şirkətlər:
Gəlin real nümunələrlə baxaq.
Gillette
Ülgücün özü münasib qiymətə satılır. Amma bıçaqlar?
Orada marja çox yüksəkdir. Əsas qazanc məhz əvəzedici kartuşlardan gəlir.
HP printerlər
Printerin özü əlçatandır. Amma mürəkkəb və ya lazer kartuşları bitəndə, istifadəçi məcburən yenisini alır. Əsl gəlir də məhz burada formalaşır.
Nespresso
Qəhvə aparatını bir dəfə alırsan. Sonra isə uzun müddət yalnız həmin sistemə uyğun kapsullardan istifadə edirsən.
Bu modelin gücü ondadır ki:
Endirimli abunəlik modeli klassik abunəlik yanaşmasının daha “cazibədar qiymət”lə təqdim olunan formasıdır. Biznes müəyyən xidmət və ya məhsulu davamlı (təkrarlanan) ödəniş qarşılığında təqdim edir, amma standart qiymətdən daha aşağı tarif təklif edir. Ödənişlər həftəlik, aylıq, rüblük və ya illik ola bilər.
Bu modelin gücü ondadır ki, şirkət uzunmüddətli və proqnozlaşdırılan gəlir əldə edir. Endirim isə müştərini daha tez qərar verməyə sövq edir. Maliyyə baxımından “bargain” anlayışı bazar dəyərindən aşağı qiymət deməkdir; abunəlikdə isə bu, paketin normalda satıla biləcəyindən daha ucuz təqdim edilməsi anlamına gəlir.
Şirkətlər niyə endirimli abunəlik təklif edir?
Gəlir mexanizmi sadədir: təkrarlanan ödənişlər. Qiymət aşağı olsa belə, abunələrin sayı artdıqca ömür boyu dəyər (LTV) yüksəlir və biznes gəliri daha stabil olur.
Barter (takas) – puldan istifadə etmədən mal və ya xidmətin başqa bir mal və ya xidmətlə dəyişdirilməsi üzərində qurulan modeldir. Tarixin ən qədim ticarət forması olsa da, internetlə birlikdə peşəkar və miqyaslana bilən bir bazara çevrilib.
Bu gün onlayn barter platformaları qlobal ticarətin mühüm hissəsini təşkil edir. Üstəlik model təkcə B2B ilə məhdudlaşmır; artıq B2C-də də yayılıb. Məsələn, 1 saat proqramlaşdırma dərsi ↔ 1 saat dil dərsi kimi zaman mübadilələri buna nümunədir.
İki əsas yanaşma var:
Barterin ən gözəl tərəfi zərif balans yaratmasıdır: hər iki tərəf dəyər qazanır. Məsələn, bir tədbirin məkanını pulsuz verən otel, əvəzində tədbir paylaşımlarında etiketlənərək minlərlə insana brend görünürlüğü qazanır. Pul xərclənmir, amma dəyər yaranır.
Bricks and Clicks (Online-to-Offline) modeli – biznesin həm fiziki mağazada, həm də onlayn kanalda eyni vaxtda satış etməsidir. Yəni “tuğla” (mağaza) + “klik” (veb).
Bu modeldə şirkətlər çoxkanallı (omnichannel) yanaşma qurur: müştəri istəsə mağazaya girir, istəsə sayta. Bəzən də onlayn sifariş – mağazadan götürmə (click & collect) kimi hibrid təcrübə yaradılır.
Məsələn, minlərlə fiziki mağazası olsa da onlayn satışı da aktiv edən A101 bu yanaşmanı uğurla tətbiq edir. Bəzi məhsullar onlayn kanalda daha sərfəli qiymətlərlə təklif olunur və bu da əlavə trafik yaradır.
Gəlir iki əsas kanaldan formalaşır:
Bu modelin üstünlüyü:
Tuğla və harç iş modeli mövcud olan ən qədim biznes modellərindən biridir. Bu modeldə satış və xidmət prosesi tamamilə fiziki məkanda, üzbəüz ünsiyyət əsasında baş verir. Yəni müştəri mağazaya, ofisə və ya obyektə gəlir, məhsulu yerində görür və alışını orada edir.
Bu fiziki məkan:
ola bilər.
Pərakəndə sektoruna baxdıqda görürük ki, bütün texnoloji inkişaflara baxmayaraq, real məkanda fəaliyyət göstərən bizneslər hələ də dominant mövqedədir. Statistik olaraq pərakəndə bizneslərin çox böyük hissəsi hələ də bu model üzərində qurulub və yalnız onlayn satış edən biznesləri say baxımından geridə qoyur.
Bu modelin ən güclü tərəfi müştəri ilə birbaşa əlaqədir. Satıcı müştərinin reaksiyasını dərhal görür, suallarını cavablandırır, etibar qurur. Eyni zamanda daha lokal və hədəfli marketinq imkanı yaradır.
Amma zəif tərəflər də var:
Onlayn bizneslərlə müqayisədə böyümə daha yavaşdır, amma etibar daha güclüdür.
Bu modeldə gəlir mexanizmi çox klassikdir: məhsul və xidmətin birbaşa müştəriyə satışı. Heç bir platforma, tətbiq və ya onlayn vasitə yoxdur – alış-veriş mağazanın içində baş verir.
İnternetdən satış etmədən, illərdir dükanında çörəyini qazanan, klassik üsulla işləyən bütün dəyərli esnaflara buradan salam olsun ☕
“2 oralet, 1 alma çayı ver Kamil abi” deyib çayxanada söhbət edən biznes mədəniyyəti də bu modelin bir parçasıdır 🙂
Broker–Dealer iş modeli əsasən maliyyə sektorunda tətbiq olunur və qiymətli kağızların alqı-satqısı ilə məşğul olan fərdi və ya hüquqi şəxsləri ifadə edir. Bu fəaliyyət həm öz adından, həm də müştəri adından həyata keçirilə bilər.
Burada söhbət aşağıdakı maliyyə alətlərindən gedir:
Broker–dealer-lərin bir hissəsi müstəqil qurumlar olsa da, çoxu böyük maliyyə strukturlarının tərkibində fəaliyyət göstərir. Məsələn:
Bu modeldə iki əsas qazanc mexanizmi var.
1. Spread (Qiymət fərqi)
Komisyonçu müəyyən maliyyə alətini bir qiymətə alır, daha sonra daha yüksək qiymətə satır. Alış və satış qiyməti arasındakı fərq spread adlanır və bu, brokerin birbaşa qazancıdır.
2. Komissiya gəliri
Əgər broker əməliyyatı üçüncü tərəf – yəni müştəri adına həyata keçirirsə, bu zaman:
şəklində ödəniş alır.
Bu səbəbdən broker–dealer modeli:
xüsusilə gəlirli olur.
Ən tanış nümunə ilə başlayaq: daşınmaz əmlak komisyonçuluğu.
Bir alıcı var, bir satıcı var və ortada bu iki tərəfi bir araya gətirən broker (komisyonçu) dayanır. Razılaşma baş tutarsa, broker öz payını alır. Denklem sadədir.
Brokerage modeli vasitəçilik üzərindən dəyər yaratmağa əsaslanır. Broker nə mal istehsal edir, nə də stok saxlayır; onun əsas gücü şəbəkə, etibar və danışıqlar bacarığıdır.
Bu modeldə broker:
Razılaşma uğurla tamamlandıqda ödəniş baş verir. Sığorta, daşınmaz əmlak, kredit, avtomobil, hətta rəqəmsal platformalarda (marketplace-lər) bu modelin çoxlu formaları var. Rəqəmsal dünyada brokerlik daha da şaxələnib: onlayn siyahılar, avtomatik uyğunlaşdırma, sürətli müqavilələr.
Gəlir iki əsas yolla formalaşır:
Üstün cəhəti odur ki, risk nisbətən azdır: razılaşma yoxdursa, ödəniş də yoxdur. Bu da brokeri nəticəyə fokuslanmağa sövq edir.
Build to Sell – biznesi satmaq məqsədi ilə qurmaq deməkdir. Xüsusilə rəqəmsal dövrdə bu model sürətlə populyarlaşdı. Məntiq belədir: yaxşı ideya tap, sürətlə böyüt, sistemləşdir və strateji alıcıya sat.
Tipik ssenari:
Bu model e-ticarət, sosial media, fintech, SaaS və digər rəqəmsal sahələrdə xüsusilə yayğındır.
Əsas şərt: şirkət qurucudan asılı olmamalıdır. Alıcılar elə biznes axtarır ki:
Heç kim bütün əməliyyatları bir nəfərə bağlı olan şirkəti almaq istəmir.
İki mərhələ var:
1) Əməliyyat gəliri
Şirkət fəaliyyət göstərərkən:
ilə pul qazanır.
2) Exit (çıxış) gəliri – əsas oyun
Finalda isə:
satılaraq böyük mənfəət əldə edilir. Bu mərhələ Build to Sell modelinin kulminasiyasıdır. Məsələn, belə alıcılara tez-tez texnologiya nəhəngləri çıxır (məs., Google kimi).
Kooperativ iş modeli insanların öz istəkləri ilə bir araya gələrək ortaq sosial, iqtisadi və mədəni maraqlarını qorumaq və inkişaf etdirmək məqsədi ilə yaratdıqları müstəqil birlik üzərində qurulub. Burada əsas məqsəd maksimum mənfəət yox, üzvlərin qarşılıqlı faydasıdır.
Kooperativlər çox vaxt qeyri-kommersiya (non-profit) icma strukturları ilə əlaqələndirilir. Amma bu o demək deyil ki, yalnız xeyriyyə məqsədi güdürlər. Əslində kooperativlər gündəlik iqtisadi fəaliyyətin içindədir:
Hətta bəzi kooperativlər hibrid quruluşa malikdir. Məsələn, həm istehlakçıların, həm də işçilərin üzv olduğu modellər mövcuddur.
Sadə dillə desək, kooperativ:
“Üzvlərinə qarşılıqlı fayda yaratmaq üçün onların birgə sahib olduğu və birlikdə idarə etdiyi müəssisədir.”
Burada qərarlar yuxarıdan aşağı yox, üzvlərin iştirakı ilə qəbul olunur.
Hüquqi baxımdan kooperativlər adətən mənfəət yönümlü deyil. Amma bu, pul qazanmadıqları demək deyil.
Gəlir mexanizmi əsasən belə qurulur:
Bəzi kooperativlər ilin sonunda üzvlərinə dividend də ödəyə bilər. Yəni qazanc kənar səhmdara yox, birbaşa üzvlərə qayıdır. Bu da modeli daha ədalətli və dayanıqlı edir.
Al–Sat iş modeli biznes dünyasının bəlkə də ən klassik və ən geniş yayılmış formasıdır. Məntiq çox sadədir və hamıya tanışdır:
👉 ucuz al, baha sat.
Bu model demək olar ki, bütün sahələrdə mövcuddur. Amma ən rahat pərakəndə sektorunda başa düşülür. Marketlər, mağazalar, elektronika satıcıları, ikinci əl platformalar – hamısı bu məntiqə əsaslanır.
Bu sistemdə biznes:
Sadə olduğu qədər də çevik modeldir. Məhz buna görə:
geniş tətbiq olunur.
Əsas gəlir mənbəyi alış və satış qiyməti arasındakı fərqdir. Yəni marja.
Gəlir formaları isə müxtəlif ola bilər:
Modelin üstünlüyü ondadır ki:
Amma risk də var: stok, qiymət dəyişkənliyi və rəqabət düzgün idarə olunmasa qazanc tez əriyir.
Kütlə fonlaması bir biznes ideyasını, sosial layihəni və ya startapı çox sayda insanın kiçik töhfələri hesabına maliyyələşdirmə modelidir. Bu modelin ən güclü tərəfi odur ki, böyük investor axtarmağa ehtiyac qalmır — ideyaya inanan kütlə kifayət edir.
Müasir dövrdə kütlə fonlaması demək olar ki, tamamilə onlayn platformalar üzərindən həyata keçirilir. İnsanlar layihəni oxuyur, videoya baxır, məqsədi anlayır və könüllü şəkildə töhfə verir.
Ümumilikdə kütlə fonlamasının 4 əsas növü var:
Burada diqqət bağış əsaslı kütlə fonlaması üzərindədir.
Bu modeldə sahibkarın və ya təşəbbüskarın:
və o, kütlə fonlaması platforması vasitəsilə geniş auditoriyadan dəstək istəyir.
İnsanlar bu layihəyə pul köçürür, amma:
Bəzən təşəkkür olaraq:
təklif oluna bilər. Amma əsas motivasiya ideyaya inanmaq və dəstək olmaqdır.
Vacib detal: əksər platformalar toplanan məbləğin müəyyən faizini komissiya kimi saxlayır.
Bu modeldə qazancı platforma əldə edir. Mexanizm sadədir:
Layihə sahibi üçün risk azdır, platforma üçün isə miqyaslana bilən bir gəlir modeli yaranır.
İşbirlikçi iş modeli iki və ya daha çox biznesin resurslarını birləşdirərək təkbaşına əldə edə bilməyəcəkləri nəticəni birlikdə əldə etməsinə əsaslanır. Bu resurslara:
daxildir.
Bu model bəzən ittifaq, bəzən də birgə girişim (joint venture) kimi tanınır.
Tərəflər ortaq məqsəd üçün bir araya gəlir və:
Bu yanaşma aşağıdakı üstünlükləri yaradır:
Amma unutmaq olmaz ki, bu model ciddi planlama və qarşılıqlı etibar tələb edir. Etibar yoxdursa, əməkdaşlıq da uzunömürlü olmur.
Bu iş modeli xüsusilə aşağıdakı sahələrdə güclüdür:
Bu sahələrdə təkbaşına hər şeyi etmək həm bahalı, həm də risklidir.
Gəlir formaları çox çevikdir və layihədən layihəyə dəyişir:
Əsas məqam budur:
📌 tərəflər resursları birləşdirərək tək-tək qazandıqlarından daha çox gəlir əldə edirlər.
Kombinə edilmiş açıq artırma elə bir hərrac modelidir ki, burada iştirakçılar məhsullara tək-tək yox, bir neçə məhsuldan ibarət paket (kombinasiya) halında təklif verirlər. Yəni hər təklif bir “dəst” və həmin dəst üçün təklif olunan qiymətdən ibarət olur.
Bu modelin əsas məntiqi ondan ibarətdir ki, bəzi məhsullar birlikdə alındıqda, ayrı-ayrılıqda alınmasından daha yüksək dəyər yaradır. Alıcı üçün bu kombinasiyanı bütöv şəkildə almaq həm daha sərfəli, həm də daha məntiqli olur.
Başqa sözlə desək, alıcı deyir:
“Bu məhsulları tək-tək almaqdansa, birlikdə alsam mənim üçün daha faydalıdır.”
Bu açıq artırma növü Azərbaycanda və Türkiyədə də kifayət qədər yayğındır. Xüsusilə:
kimi sahələrdə bu model açıq şəkildə istifadə olunur.
Bu model klassik hərrac məntiqi ilə işləyir:
Əlavə olaraq:
də əlavə qazanc mənbəyi ola bilər.
Komissiya bazalı iş modeli biznes dünyasında ən çox tanınan və ən sadə gəlir modellərindən biridir. Bu modeldə biznes, göstərdiyi xidmətə və ya vasitəçilik etdiyi əməliyyata görə öncədən razılaşdırılmış komissiya alır.
Əsas prinsip çox aydındır:
👉 Əməliyyat baş tutursa – komissiya var
👉 Əməliyyat yoxdursa – qazanc da yoxdur
Komissiya müxtəlif formalarda hesablana bilər:
Bu model biznesə proqnozlaşdırılan gəlir axını versə də, eyni zamanda miqyaslanma baxımından çətinliklər yarada bilər. Çünki gəlir birbaşa əməliyyat sayından və həcmlərdən asılıdır.
Komissiya bazalı modellər ən çox aşağıdakı sahələrdə görülür:
Gəlir mexanizmi bir neçə formada işləyə bilər:
Bu modelin real və tanınmış nümunələrindən biri Airbnb-dir. Airbnb hər rezervasiya üzərindən komissiya alaraq gəlir əldə edir.
Üstəlik, Airbnb təkcə komissiya bazalı modeldən istifadə etmir. Eyni zamanda:
kimi fərqli biznes yanaşmalarını da birləşdirir.
Topluluq əsaslı iş modeli klassik “yalnız mənfəət” yanaşmasından bir qədər kənara çıxır və mərkəzə insanı və dəyəriqoyur. Bu modeldə əsas məqsəd təkcə pul qazanmaq yox, ortaq maraqlar ətrafında güclü bir icma yaratmaqdır. Məhz buna görə bu model tez-tez dəyər-yönümlü və insan-mərkəzli biznes yanaşması kimi də qəbul olunur.
Topluluq modeli əməkdaşlığı, birgə istehsalı və qarşılıqlı dəstəyi təşviq edir. Bəzi hallarda bu tip bizneslər sosial girişimkimi də xarakterizə olunur. Burada müştəri sadəcə alıcı deyil, eyni zamanda icmanın bir parçasıdır.
Bu modelin əsas gücü topluluğun yaratdığı resurslardır. Güclü icma:
Topluluq fiziki də ola bilər (məsələn, illərlə eyni məhəllədə fəaliyyət göstərən mağaza ətrafında formalaşan müştəri çevrəsi). Eyni zamanda bu icma:
ola bilər. Sosial şəbəkələr və platformalar bu modelin ən bariz nümunələridir.
Topluluq əsaslı bizneslər gəliri müxtəlif yollarla formalaşdıra bilir:
Bu modelin fərqləndirici cəhəti ondadır ki, güclü icma hissi birbaşa biznesin böyümə alətinə çevrilir. İnsanlar özlərini aid hiss etdikləri strukturu həm qoruyur, həm də inkişaf etdirirlər.
Konsinye iş modeli satıcının məhsulu mağazaya verib, satış baş verənə qədər mülkiyyət hüququnu özündə saxladığıbiznes modelidir. Yəni məhsul vitrindədir, amma satılana qədər hələ də sahibinə məxsusdur.
Bu modeldə istehsalçı və ya məhsul sahibi mağazaya açıq şəkildə belə deyir:
“İndi pul istəmirəm, məhsul səndə dursun. Satıldıqca hesablaşarıq.”
Mağaza isə:
Bu səbəbdən konsinye modeli xüsusilə:
geniş yayılıb.
Gəlir mexanizmi satış üzərindən qurulur. Məhsul satıldıqda:
Çox vaxt bölgü belə olur:
(nisbətlər razılaşmadan asılı olaraq dəyişə bilər).
Əgər məhsul razılaşdırılmış müddət ərzində satılmazsa:
Bu model həm mağaza, həm də məhsul sahibi üçün riskləri azaldan, daha çevik ticarət imkanı yaradır.
Kredit kartı modeli maliyyə qurumlarının müştərilərə müəyyən limit daxilində indi al – sonra ödə prinsipi ilə mal və xidmət almağa imkan verdiyi biznes modelidir. Müştəri xərclədiyi məbləği sonradan geri ödəyir və şərtlərdən asılı olaraq faizlər və müxtəlif komissiyalar ödəyir. Fiziki olaraq kart plastik və ya metal ola bilər, amma əsas dəyər onun arxasındakı maliyyə sistemindədir.
Bu model 5 əsas iştirakçı üzərində qurulub:
Müştəri
Kart sahibidir. Proses müştərinin kredit kartı ilə onlayn və ya fiziki mağazada ödəniş etməsi ilə başlayır.
Üzv işyeri (tüccar)
Məhsul və ya xidmət satan tərəfdir. Müştərinin kredit kartı ilə ödənişini qəbul edir.
Amir bank (issuer bank)
Kredit kartını müştəriyə verən bankdır. Müştərinin etdiyi alış üçün alıcı banka ödəniş edir, müştəri isə bu məbləği sonradan banka qaytarmaq öhdəliyi daşıyır.
Alıcı bank (acquirer bank)
Tüccarın bankıdır. Ödəniş təsdiqləndikdən sonra vəsaiti tüccarın hesabına köçürür.
Ödəniş şəbəkəsi (payment network)
Amir bankla alıcı bank arasında körpü rolunu oynayır, əməliyyatların texniki icrasını təmin edir. Bu kateqoriyaya Visa, Mastercard və American Express daxildir.
Bu modeldə eyni anda bir neçə tərəf müxtəlif mexanizmlərlə gəlir əldə edir.
Kredit kartını verən banklar (Amir banklar)
– Takas (interchange) haqları: Müştəri kartla ödəniş etdikdə, tüccar əməliyyat məbləğinin təxminən 1–3%-i arası komissiya ödəyir və bunun bir hissəsi amir banka çatır.
– Kart açılışı və illik xidmət haqları: Bəzi kartlarda giriş və illik yeniləmə haqqı tutulur.
– Xarici valyuta əməliyyat haqları: Xaricdə edilən alışlarda çevirmə və əlavə komissiyalar tətbiq olunur.
– Faiz və gecikmə haqları: Borc tam ödənmədikdə qalıq məbləğə faiz hesablanır. Bankların əsas gəlir mənbələrindən biridir.
– Nəğd avans haqları: Kredit kartı ilə ATM-dən pul çıxarılmasına görə əlavə ödənişlər alınır.
– Bonus və mükafat xərcləri: Bonus xallarla edilən ödənişlərdə banklar kiçik komissiyalar qazana bilər.
– Taksitləşdirmə (EMI) faizləri: Borcun aylıq taksitlərə bölünməsi zamanı faiz tətbiq edilir.
– Balans köçürmə haqları: Borcun bir kartdan digərinə ötürülməsi zamanı bəzi banklar 3–5% komissiya alır.
– Ortaq brendləşmə və reklam gəlirləri: Kart üzərindən digər markaların tanıdılması əlavə gəlir yaradır.
– Kart dəyişdirmə haqları: Kart itdikdə və ya zədələndikdə bəzən dəyişmə haqqı tutulur.
Kredit kartı qəbul edən banklar (Alıcı banklar)
– MDR (İşyeri endirim dərəcəsi): Tüccardan əməliyyat üzrə komissiya alırlar.
– Hesablaşma dövrü faizi: Pul tüccara köçürülənədək bankda saxlanıldığı müddətdə faiz gəliri yaradır.
– PoS terminalları: Terminalların satışı və hər əməliyyat üzrə alınan komissiyalar əlavə gəlir mənbəyidir.
Ödəniş şəbəkələri
– Xidmət haqları: Yetkiləndirmə, əməliyyatların emalı, hesablaşma və şəbəkə çıxışı xidmətləri qarşılığında gəlir əldə edirlər.
– Beynəlxalq əməliyyat gəlirləri: Valyuta çevrilməsi olan transsərhəd əməliyyatlardan əlavə qazanc götürülür.
Kredit kartı modeli bu baxımdan çoxqatlı və mürəkkəb struktura malikdir. Eyni bir ödəniş zamanı banklar, ödəniş şəbəkələri və infrastruktur təminatçıları paralel şəkildə gəlir əldə edir və bu da modeli maliyyə sektorunun ən gəlirli mexanizmlərindən birinə çevirir.
Aracını ortadan qaldırmaq iş modeli məhsulun və ya xidmətin paylanma zəncirindəki vasitəçiləri çıxarıb, birbaşa son müştəriyə satış üzərində qurulub. Bu yanaşma bəzən aracısızlaşdırma (disintermediation) strategiyası kimi də tanınır.
Model xüsusilə internet şirkətləri və rəqəmsal platformalar arasında sürətlə yayılıb. Məqsəd:
Bu yanaşma texnologiya və miqyas iqtisadiyyatlarından maksimum istifadə edir. Onlayn satış kanalları, avtomatlaşdırılmış logistika, birbaşa marketinq və data əsaslı qərarlar bu modelin əsas dayaqlarıdır.
Gəlir mexanizmi pərakəndə satışa bənzəyir: məhsul satılır və son müştəriyə qiymət tətbiq olunur. Fərq ondadır ki:
Nəticədə biznes eyni məhsuldan daha yüksək mənfəət əldə edə bilir və ya qiyməti endirib rəqabət üstünlüyü qazana bilir.
D2C modeli istehsalçının məhsulu heç bir aracı olmadan birbaşa son istehlakçıya satmasıdır. Məsələn, bir noutbuku marketplace-lərdən almaq olar, amma istehsalçı onu öz rəsmi saytı üzərindən də sata bilər. Bu yanaşma D2C-nin klassik nümunəsidir.
D2C (Direct-to-Customer) – istehsalçı ilə müştəri arasındakı uzun satış zəncirini qısaldan e-ticarət modelidir. Toptancı, distribyutor və pərakəndəçi kimi vasitəçilər prosesdən çıxarılır.
Bu modelin yayılmasında internet və e-ticarət əsas rol oynayıb. Ənənəvi modeldə:
ardıcıllığı var idi. D2C isə bu zənciri kənara qoyub:
xəttini qurur.
Bu o demək deyil ki, D2C şirkətləri hər şeyi tək edir. Çox vaxt:
üçün tərəfdaşlarla işləyirlər. Amma satışın nəzarəti tam şəkildə istehsalçının əlində qalır.
D2C biznesləri gəlirin əsas hissəsini:
əldə edir. Vasitəçi xərcləri olmadığı üçün:
Bu model brendə müştəri ilə birbaşa əlaqə, data toplama və uzunmüddətli sədaqət yaratmaq imkanı da verir. Məsələn, Apple öz məhsullarını rəsmi onlayn mağazası üzərindən sataraq D2C modelini aktiv şəkildə tətbiq edir.
Bu modelin ən tanınmış nümunələrindən biri Grupanya olub. Qısa müddətdə çox böyük populyarlıq qazanan, sonra isə bazar şərtləri ilə xeyli dəyişən bir modeldir.
Günlük təkliflər modeli e-ticarətə əsaslanır və bizneslərin məhsul və ya xidmətlərini 24–36 saatlıq qısa zaman aralığında, çox ciddi endirimlərlə satışa çıxarması prinsipi ilə işləyir. Əsas məqsəd birbaşa qazancdan çox, yeni müştəri cəlb etmək və brendlə ilk təması yaratmaqdır. Çox vaxt istifadəçilərin bu fürsətlərdən yararlanması üçün platformaya üzv olmaları tələb olunur.
“Günün fürsəti” anlayışı məhz buradan gəlir. Endirim müddəti məhdud olduğu üçün istifadəçidə təcili qərar vermə psixologiyası yaranır.
Pərakəndəçilər bu modeli:
üçün istifadə edirlər. Günlük təklif platforması isə bu satışlar qarşılığında satıcının qazancından pay alır.
Bu tip platformalar həm onlayn mağazalarla, həm də yerli bizneslərlə işləyir. Restoranlar, spa mərkəzləri, fitnes zalları, otellər, gözəllik salonları bu modeldən ən çox faydalanan sahələrdəndir.
Gəlirin əsas mənbəyi komissiyadır. Platforma:
Bundan əlavə:
üzərindən də gəlir əldə oluna bilər.
Bəzi günlük təklif platformaları əlavə olaraq məhsulu birbaşa özləri sataraq da qazanc modelini genişləndirirlər.
Bayilik iş modeli bir şirkətin (adətən istehsalçının) məhsullarını satmaq üçün başqa bir biznesə rəsmi satış hüququ verməsi üzərində qurulub. Bayi istehsalçının adından və ya onun məhsulları ilə bazarda fəaliyyət göstərir.
Bu model xüsusilə:
kimi sahələrdə çox geniş yayılıb.
Bayinin adətən müəyyən bir ərazi üzrə:
öhdəlikləri olur. Əvəzində isə həmin brendin məhsullarını satmaq üçün rəsmi səlahiyyət əldə edir.
Bayilik modeli bir neçə paralel gəlir mənbəyinə malikdir:
Ən əsas qazanc yolu:
Bu fərq bayinin brüt marjasını formalaşdırır.
Bundan əlavə:
də gəlir yarada bilər.
Xüsusilə avtomobil salonlarında bu modellər tez-tez birlikdə tətbiq olunur. Bayi həm avtomobilin satışından, həm də:
üzərindən əlavə gəlir əldə edir.
Bayilik modeli bu səbəbdən həm istehsalçı, həm də yerli satıcı üçün miqyaslana bilən və nisbətən sabit bir biznes mexanizmi yaradır.
Doğrudan satış modeli məhsul və ya xidmətin pərakəndə mağazadan kənarda, birbaşa müştəri ilə üzbəüz əlaqə qurularaq satılmasına əsaslanır. Bu modeldə klassik mağaza anlayışı yoxdur; satış prosesi daha çox insan-insan təmasıüzərindən qurulur.
Ümumi qəbul edilmiş tərifə görə, doğrudan satış:
satılmasıdır.
Bu modelin mərkəzində müstəqil satış nümayəndələri dayanır. Dünyada milyonlarla insan üçün bu model həm gəlir, həm də sahibkarlıq imkanı yaradır. Satış edən şəxs adətən şirkətin rəsmi əməkdaşı yox, müstəqil tərəfdaş olur.
Model iki mərhələli işləyir:
Şirkət məhsulu satış nümayəndələrinə satmaqla, nümayəndələr isə müştərilərə satmaqla qazanc əldə edir. Satışdan əldə edilən gəlir adətən:
üzərindən formalaşır.
Bu model üçün tək bir söz kifayətdir: İKEA 🙂
Məntiq çox sadədir.
Kendin Yap (DIY) – bir işi başqasına gördürmək əvəzinə, özün etməyin üzərində qurulmuş iş modelidir. Müştəri hazır xidmət almır, əvəzində:
Bu yanaşma həm xərcləri azaldır, həm də müştəriyə nəzarət və məmnunluq hissi verir.
DIY modeli əsasən:
sahələrində geniş yayılıb.
Əsas gəlir mənbəyi məhsul satışıdır. Şirkət:
satır və bununla logistika, işçi və servis xərclərini azaldır.
Əlavə olaraq, bəzi müştərilər işi özləri görə bilmədikdə və ya istəmədikdə:
Bu nöqtədə DIY şirkətləri:
təklif edərək əlavə gəlir də yarada bilirlər.
İstihdam bürosu iş modeli iş axtaranlarla işçi axtaran şirkətləri bir-biri ilə uyğunlaşdıran vasitəçi struktur üzərində qurulub. Bu qurumlar:
kömək edir, amma birbaşa işə götürən tərəf olmurlar.
Proses adətən belə işləyir:
Bəzi hallarda namizəd ilkin mərhələdə agentlik üzərindən ödəniş alır. Əgər şirkət namizədi daimi işə götürmək qərarı verərsə, artıq əmək müqaviləsi birbaşa şirkətlə bağlanır.
Əsas gəlir mənbəyi şirkətlərdir, iş axtaranlar yox.
Gəlir formaları:
Şirkətlər bu agentliklərdən istifadə etməklə:
Bu səbəbdən istihdam büroları xüsusilə böyük şirkətlər və sürətlə böyüyən bizneslər üçün vacib rol oynayır.



Faktoring iş modeli şirkətlərin gələcəkdə tahsil edəcəyi alacaqları (fakturaları) daha tez pula çevirmək üçün bu alacaqları endirimli qiymətlə faktoring şirkətinə satması üzərində qurulub. Yəni biznes “pulum var, amma 60–90 gün sonra gələcək” problemini faktoringlə bu gün həll edir.
Proses adətən belə işləyir:
Bu əməliyyat zamanı faktura üzrə mülkiyyət hüququ faktora keçir. Yəni borclu müştəridən pulu tələb etmək, tahsil etmək hüququ artıq faktoring şirkətinə məxsus olur.
Faktoring banklar tərəfindən də təklif olunsa da, bazarda:
də geniş yayılıb. Xüsusilə dövriyyəsi böyük, amma nağd pul axını zəif olan şirkətlər üçün bu model çox cəlbedicidir.
Faktoring şirkətinin qazancı bir neçə komponentdən formalaşır:
Əsas qazanc məntiqi isə sadədir:
faktoring şirkətinin faktura üçün ödədiyi məbləğ ilə borcludan tahsil etdiyi məbləğ arasındakı fərq,
– mümkün ödənməmə riskləri çıxıldıqdan sonra –
onun xalis mənfəətini formalaşdırır.
Françayzinq iş modeli bir şirkətin öz markasını, biznes modelini və əməliyyat sistemini başqa sahibkarlara müəyyən şərtlərlə istifadə etməyə verməsi üzərində qurulub. Burada iki əsas tərəf var:
Franchisee üçün bu model:
Xüsusilə qida sektorunda franchise alanlar üçün böyük rahatlıq var:
reseptlər, məhsullar, hətta xammal çox vaxt mərkəzdən gəlir. Təchizat, standart və keyfiyyət problemləri minimuma enir.
Franchisor üçün isə bu model:
imkanı yaradır. Yəni şirkət öz pulu ilə filial açmaq əvəzinə, başqalarının sərmayəsi ilə böyüyür.
Françayzinq modeli bir neçə paralel gəlir mənbəyinə malikdir:
Bəzi modellərdə:
da gəlir mənbəyinə çevrilir.
Bu səbəbdən françayzinq həm marka sahibi, həm də sahibkar üçün riskləri bölüşdürən, amma miqyaslı böyüməyə imkan verən güclü bir biznes modelidir.
Freemium iş modeli necə işləyir?
Freemium iş modeli əsasən rəqəmsal məhsul və xidmətlərdə istifadə olunur. Bu modeldə istifadəçiyə xidmətin əsas versiyası tamamilə pulsuz, əlavə və daha inkişaf etmiş funksiyalar isə ödənişli (premium) şəkildə təqdim edilir. Proqram təminatı, mobil tətbiqlər, oyunlar, media platformaları və veb servislər bu modelin ən geniş yayıldığı sahələrdir.
“Freemium” anlayışı Free (pulsuz) və Premium (ödənişli) sözlərinin birləşməsindən yaranıb və eyni zamanda bir qiymət strategiyası hesab olunur. Əslində bu model 1980-ci illərdən istifadə edilən pulsuz proqram modellərinin daha inkişaf etmiş formasıdır.
Bu yanaşma əsasən paylama xərcləri çox aşağı olan xidmətlər üçün əlverişlidir. Çünki istifadəçilərin böyük əksəriyyəti pulsuz versiyanı seçir və sistem böyük istifadəçi bazası üzərində qurulur.
Freemium iş modeli necə pul qazanır?
Bu modeldə əsas şərt odur ki, bütün istifadəçilərin (pulsuz + ödənişli) saxlanma və paylama xərci, premium istifadəçilərdən əldə olunan gəlirdən az olsun.
Praktikada bu olduqca çətindir. Çünki pulsuz istifadəçiləri ödənişli istifadəçiyə çevirmək ciddi marketinq, məhsul dəyəri və psixoloji motivasiya tələb edir. Ümumiyyətlə uğurlu hesab edilən göstərici odur ki, istifadəçilərin təxminən 5%-i premium versiyaya keçsin.
Full Stack iş modeli necə işləyir?
Tam yığın (Full Stack) iş modeli, bir şirkətin məhsulun istehsalı, paylanması, satışı və dəstəyini tam şəkildə özü idarə etməsi prinsipinə əsaslanır. Bu model xüsusilə texnologiya sektorunda geniş yayılıb.
Bu yanaşmada şirkət:
Bu, şaquli inteqrasiya olunmuş bir modeldir. Yəni şirkət məhsulun komponentlərini, texnologiyasını, logistikasını və xidmətlərini mümkün qədər öz daxilində yaradır və idarə edir. Bu isə geniş sahə biliyi, güclü komanda və ciddi idarəetmə tələb edir.
Full Stack iş modeli necə pul qazanır?
Tam yığın modeli mümkün qədər çox vasitəçini aradan qaldıraraq:
Beləliklə, şirkət həm gəliri, həm də müştəri ilə əlaqəni birbaşa özü idarə edir.
Hire & Leasing iş modeli necə işləyir?
Hire və Leasing modeli, müştərilərə məhsula sahib olmadan, onu müəyyən müddət istifadə etmək imkanı yaradır. Müştəri məhsulu satın almır, yalnız istifadəsinə görə davamlı ödəniş edir.
Bu modeldə məhsulun:
tam şəkildə məhsul sahibinin üzərində qalır.
Kiralama (Hire) və Leasing oxşar görünsə də, aralarında fərq var:
Hər iki halda da müştəri məhsulun sahibi olmur.
Hire & Leasing iş modeli necə pul qazanır?
Bu modeldə əsas gəlir mənbəyi:
Məhsul sahibi üçün davamlı və proqnozlaşdırıla bilən pul axını yaradan bu model, xüsusilə avtomobil, avadanlıq, texnika və sənaye sahələrində geniş istifadə olunur.
Lead Generation iş modeli necə işləyir?
Müştəri Adayı Yaratma (Lead Generation) iş modeli, bir biznesin məhsul və ya xidmətlərinə marağı ola biləcək insanlarla əlaqə qurması üzərində qurulub.
Bu modeldə fəaliyyət göstərən platformalar və şirkətlər adətən:
vasitəsilə internet istifadəçilərini cəlb edir və onları potensial müştəriyə (lead) çevirir.
Texnologiya və internet bu modelin əsas dayağıdır. Çünki məqsəd, istifadəçini birbaşa satışa yox, satışa yaxın bir fürsətəçevirməkdir. Daha sonra bu potensial müştərilər, həmin sahədə fəaliyyət göstərən digər bizneslərə ötürülür.
Lead Generation iş modeli necə pul qazanır?
Müştəri Adayı Yaratma şirkətləri adətən:
pul qazanır.
Bəzi hallarda (daha az yayılmış formada) isə:
Lisenziyalaşdırma iş modeli necə işləyir?
Lisenziyalaşdırma iş modeli, müəllif hüquqları və ya intellektual mülkiyyət ilə qorunan məhsul və ideyaların istifadəsinə icazə verilməsi üzərində qurulub.
Bu icazə:
ilə məhdudlaşdırıla bilər.
Lisenziya verən tərəf, lisenziya alan şəxsə və ya şirkətə həmin məhsuldan istifadə edərək istehsal, paylama və marketinq aparmaq hüququ tanıyır.
Bu model xüsusilə aşağıdakı sahələrdə geniş yayılıb:
Lisenziyalaşdırma iş modeli necə pul qazanır?
Bu modeldə gəlir adətən:
şəklində formalaşır.
Ödəniş məbləği istifadəçi sayı, satış həcmi və ya məhsuldan istifadə intensivliyinə görə dəyişə bilər.
Düşük Maliyyətli Daşıyıcı iş modeli necə işləyir?
Düşük maliyyətli daşıyıcılar, ənənəvi hava yollarında bilet qiymətinə daxil olan bir çox xidməti təklif etməyən, buna görə də daha ucuz bilet satan aviaşirkətlərdir.
Bu modeldə əsas prinsip:
Bu tip aviaşirkətlər adətən:
Bu yanaşma onların ümumi xərclərini azaltdığı üçün biletlər də daha ucuz olur.
Düşük Maliyyətli Daşıyıcı iş modeli necə pul qazanır?
Bu şirkətlərin əsas gəlir mənbələri:
Yəni əsas uçuş ucuzdur, amma yan xidmətlər üzərindən gəlir yaradılır.
Sadakat iş modeli necə işləyir?
Sadakat Proqramı iş modeli, müştəriləri müəyyən bir biznesdə daha çox xərcləməyə təşviq etmək üzərində qurulub. Müştəri hər alış-veriş etdikcə müəyyən miqdarda bonus və ya mükafat xalı (virtual valyuta) qazanır.
Bu xallar:
Bu sistem tez-tez “qazan və xərclə” (earn & burn) modeli kimi də tanınır. Yəni müştəri uçuş, alış-veriş və ya xidmət qarşılığında xal qazanır, sonra həmin xalları pulsuz və ya endirimli imkanlar üçün istifadə edir.
İlk dövrlərdə bu model əsasən marketinq strategiyası kimi düşünülmüşdü. Məsələn, pərakəndə mağazalarda deşikli kartlarla başlayan sadakat proqramları sonradan xüsusilə aviaşirkətlərdə çox məşhurlaşdı.
Bəzi aviaşirkətlərin sadakat proqramları o qədər böyüdü ki:
Sadakat iş modeli necə pul qazanır?
Sadakat proqramları əsas gəliri:
Bu qurumlar çox vaxt:
Hər il milyardlarla dollar dəyərində xal alınır və müştərilərə paylanır. Müştəri bu xallardan istifadə etdikdə, sadakat proqramı onları yenidən geri almış olur.
Bu modeldə gəlirliliyi artıran əsas mexanizmlər:
Bu yanaşma modeli daha gəlirli etsə də, müştəri baxımından bəzən cazibəni azalda bilir.
Marketplace iş modeli necə işləyir?
Marketplace (Pazar Yeri) iş modeli, alıcılarla satıcıları bir platforma üzərindən bir araya gətirən sistemdir.
Bu tip platformalar:
Marketplace-lərin əsas üstünlüyü ondadır ki:
Yaxşı qurulmuş bir pazar yeri:
Marketplace iş modeli necə pul qazanır?
Marketplace platformaları əsasən:
Bundan əlavə olaraq:
kimi imkanlar üçün əlavə ödənişlər tələb oluna bilər.
Bəzi pazar yerlərində:
də tətbiq olunur.
Marketplace iş modelini istifadə edən şirkətlər
Kendi Fiyatını Belirle (NYOP) iş modeli necə işləyir?
Kendi Fiyatını Belirle (NYOP) modeli, alıcının məhsul və ya xidmət üçün öz qiymət təklifini verdiyi, satıcının isə bu təklifi qəbul edib-etməmək hüququna sahib olduğu iş modelidir.
Bu modeldə:
Əgər alıcının təklif etdiyi məbləğ:
Bu model, xüsusilə:
üçün əlverişlidir.
Kendi Fiyatını Belirle iş modeli necə pul qazanır?
Bu modeldə gəlir:
Satıcılar:
Omni-Channel iş modeli necə işləyir?
Omni-channel modeli, bir şirkətin:
bütün kanallar üzərindən eyni anda və inteqrasiya olunmuş şəkildə çıxış imkanı yaratdığı yanaşmadır.
Bu kanallara daxildir:
Omni-channel modelinin əsas fərqi ondadır ki:
Məsələn:
Getir nümunəsində olduğu kimi:
Burada əsas məsələ:
Omni-Channel iş modeli necə pul qazanır?
Omni-channel yanaşma:
Müştəri istədiyi kanaldan rahatlıqla alış edə bildiyi üçün:
Tanıyanlar?
Linux əməliyyat sistemi.
Tam mənada açıq mənbə kodunun şah əsəri.
Açıq Mənbə iş modeli necə işləyir?
Açıq mənbə (Open Source) iş modeli, məhsulun özünü tamamilə pulsuz təqdim edib, onun üzərində istəyə bağlı ödənişli peşəkar xidmətlər, texniki dəstək və baxım satmaq prinsipi ilə işləyir.
Bu modeldə:
Yəni:
Bu yanaşma bəzən “Professional Open Source” kimi də adlandırılır.
Yaxşı nümunə:
Açıq Mənbə iş modeli necə pul qazanır?
Açıq mənbə modeli əsasən aşağıdakılardan gəlir əldə edir:
Məhsul pulsuzdur, ekspertlik pulludur.
OTT iş modeli necə işləyir?
OTT (Over The Top), televiziya, film və digər media məzmununun:
istifadə etmədən, birbaşa internet üzərindən istifadəçiyə çatdırılması deməkdir.
OTT sistemləri:
İstifadəçi üçün:
OTT iş modeli necə pul qazanır?
OTT platformaları əsasən:
üzərindən gəlir əldə edir.
OTT iş modelindən istifadə edən şirkətlər
Bu modeldə əsas güc:
Dış mənbədən istifadə iş modeli necə işləyir?
Dış mənbədən istifadə (Outsource) iş modeli, şirkətlərin öz əsas fəaliyyət sahələrinə daxil olmayan iş proseslərini başqa ixtisaslaşmış müəssisələrə həvalə etməsi üzərində qurulub.
Bu yanaşma şirkətlərə, xüsusilə öz daxilində kifayət qədər bilik və ya təcrübə olmayan sahələrdə yaranan boşluğu doldurmağa kömək edir. Beləliklə, müəssisələr əsas kompetensiyalarına fokuslana və daha səmərəli fəaliyyət göstərə bilirlər.
Dış mənbədən istifadə eyni zamanda sabit xərclərin azaldılması üsuludur. Çünki bu xidmətlər müqavilə əsasında göstərildiyi üçün şirkətlər yalnız ehtiyac olduqda və ehtiyac qədər ödəniş edirlər. Bu da büdcə baxımından daha çevik və nəzarətli bir model yaradır.
İnternet əsaslı xidmətlərin inkişafı nəticəsində rəqəmsal outsource anlayışı formalaşıb. Bu, şirkətlərin dünyanın istənilən nöqtəsindən uzaqdan xidmət ala bilməsinə imkan yaradır.
Dış mənbədən istifadə iş modeli necə pul qazanır?
Bu model üzrə fəaliyyət göstərən şirkətlər adətən:
üzərindən gəlir əldə edirlər. Bəzi hallarda performansa əsaslanan əlavə ödənişlər də tətbiq oluna bilər.
P2P (Peer to Peer) iş modeli, fərdlərin birbaşa bir-biri ilə əlaqə quraraq məhsul və ya xidmət mübadiləsi aparmasına imkan yaradan modeldir.
Bu modeldə platformalar əsasən:
P2P anlayışı ilk dəfə 1999-cu ildə istifadəyə verilən Napster fayl paylaşım sistemi ilə geniş yayılıb. Bu model milyonlarla internet istifadəçisinin birbaşa əlaqə qurmasına, qruplar yaratmasına və istifadəçi əsaslı şəbəkələr formalaşdırmasına imkan verib.
Bu gün P2P modeli:
kimi sahələrdə geniş istifadə olunur.
P2P iş modeli necə pul qazanır?
P2P platformalar adətən:
alaraq gəlir əldə edirlər.
Bəzi platformalar əlavə olaraq:
vasitəsilə də pul qazana bilirlər.
İstifadə etdikcə ödə iş modeli necə işləyir?
İstifadə etdikcə ödə (Pay As You Go) iş modeli, xidmətlərin istifadənin həcminə əsasən qiymətləndirilməsi prinsipi ilə işləyir. Müştərilər yalnız istifadə etdikləri xidmət qədər, əvvəlcədən müəyyən edilmiş tarif üzrə ödəniş edirlər.
“Ölçülə bilən istifadə” kimi də tanınan bu model taksilərdən tutmuş veb-sayt hostinq xidmətlərinə qədər bir çox sahədə tətbiq olunur.
İstifadə etdikcə ödə iş modeli necə pul qazanır?
Bu model xidmət vahidinin təqdim olunma maya dəyərindən daha yüksək qiymət tələb etməklə gəlir əldə edir.
(DÖVLƏT–ÖZƏL SEKTOR TƏRƏFDAŞLIĞI)
PPP modeli necə işləyir?
PPP (dövlət–özəl sektor tərəfdaşlığı) modeli, dövlət qurumları ilə özəl sektor şirkətləri arasında ictimai infrastrukturun maliyyələşdirilməsi, tikintisi və istismarı məqsədilə qurulan əməkdaşlıq modelidir.
Bu model körpülər, ictimai nəqliyyat sistemləri, enerji stansiyaları kimi iri infrastruktur layihələrinin həyata keçirilməsində istifadə olunur. Adətən özəl sektor üçün müəyyən müddətə vergi güzəştləri və qismən mülkiyyət hüquqları nəzərdə tutulur.
Dövlət–özəl sektor tərəfdaşlığı modeli yüksək ixtisaslı kadrlar və böyük maliyyə resursları tələb edən iri layihələr üçün xüsusilə əlverişlidir.
PPP modeli necə pul qazanır?
Bu model dövlətin ictimai infrastruktur ehtiyaclarını qarşılamaq üçün yetərli maliyyə tapmasına kömək edir.
Layihədə çalışan bütün işçilər göstərdikləri xidmətlərə görə əməkhaqqı alırlar.
Layihədə iştirak edən özəl sektor şirkətləri, yatırımlarını geri qaytarmaq üçün dövlətlə razılaşma əsasında həmin infrastrukturu məhdud müddət ərzində istismar edə bilirlər. Bəzi hallarda minimum istifadə zəmanəti haqqı da tələb oluna bilər.
Qiymət fərqləndirmə modeli necə işləyir?
Qiymət fərqləndirmə modeli, eyni məhsul və ya xidmətin müxtəlif müştəri qruplarına fərqli qiymətlərlə təklif edilməsi prinsipinə əsaslanır. Bu fərqləndirmə demoqrafik xüsusiyyətlərə, iqtisadi vəziyyətə, istifadə məqsədinə və digər meyarlara görə aparıla bilər.
Şirkətlər bazarı məsələn:
kimi seqmentlərə ayıra bilərlər.
Bu modelin işləməsi üçün istehlakçı qruplarının tələb elastikliyi fərqli olmalıdır. Məsələn, tələbi elastik olmayan seqmentlər (korporativ müştərilər) daha yüksək qiymət ödəyərkən, tələbi daha elastik olan seqmentlər (tələbələr) daha aşağı qiymət ödəyirlər.
Qiymət fərqləndirmə modeli necə pul qazandırır?
Fərqli istehlakçı qrupları eyni məhsul və ya xidmət üçün ödəməyə hazır olduqları fərqli maksimum qiymət səviyyələrinə malikdirlər.
Qiymət fərqləndirmə modeli şirkətlərə hər bir bazar seqmentindən maksimum mümkün gəliri əldə etməyə imkan verir. Məqsəd, hər müştəridən onun ödəməyə razı olduğu ən yüksək qiyməti almaqdır ki, bu da ümumi gəlirin artmasına səbəb olur.
Private Label iş modeli necə işləyir?
Özəl Marka (Private Label) iş modeli, adətən böyük pərakəndə satış şəbəkələrinin daha yüksək mənfəət marjası əldə etmək məqsədilə məhsulları öz markası altında satışa çıxarması prinsipi ilə işləyir. Bu məhsullar satıcının öz adı ilə markalanır, istehsal isə üçüncü tərəf istehsalçılar tərəfindən həyata keçirilir.
Tipik endirim mağazaları və supermarketlər həm milli markaların, həm də özəl markalı məhsulların qarışığını satışa təqdim edirlər. Milli markalar tanınmış istehsalçılar tərəfindən istehsal olunur və istehsalçının markası ilə müxtəlif satış nöqtələrində satılır. Özəl markalı məhsullar isə ya birbaşa satıcı üçün istehsal olunur, ya da satıcı tərəfindən eksklüziv satış hüququ ilə alınır.
Məsələn, Migros-un öz adı ilə daha münasib qiymətə məhsullar satması bu modelə klassik nümunədir.
Private Label iş modeli necə pul qazanır?
Özəl Marka iş modeli, böyük pərakəndə şəbəkələrin öz marka gücündən istifadə edərək yüksək həcmdə məhsulları topdansatış qiymətinə əldə etməsi hesabına gəlir yaradır. Private Label istehsalçıları üçün ayrıca markalaşma və reklam xərclərinə ehtiyac yoxdur, çünki onlar sadəcə satıcının istədiyi markanı məhsul üzərində tətbiq edirlər.
SaaS modeli necə işləyir?
SaaS (Software as a Service – Xidmət kimi proqram təminatı) modeli istifadəçilərin proqramı öz cihazlarına quraşdırmadan və texniki baxım aparmadan, internet üzərindən birbaşa bulud əsaslı tətbiqlərə çıxış etməsinə imkan verir.
Müştərilər proqram təminatını satın almaq əvəzinə, onun istifadəsini icarəyə götürür və internet vasitəsilə həmin tətbiqdən istifadə edirlər. SaaS provayderi isə bütün texniki infrastrukturu — serverləri, məlumat bazalarını, proqram təminatını, aralıq sistemləri və təhlükəsizliyi özü idarə edir və xidmətin fasiləsiz işləməsini təmin edir.
SaaS modeli necə pul qazanır?
SaaS şirkətləri əsasən aylıq və ya illik abonə haqqı hesabına gəlir əldə edirlər.
Bəzi SaaS platformaları isə istifadə həcminə əsaslanan ödəniş modelini tətbiq edir, yəni müştəri yalnız istifadə etdiyi proqram resursları qədər ödəniş edir.
(İKİNCİ ƏL İŞ MODELİ)
İkinci əl iş modeli necə işləyir?
İkinci əl məhsullar daha əvvəl başqa bir alıcı tərəfindən istifadə olunmuş əşyalardır. Bu məhsullar adətən ilkin pərakəndə satış qiymətinin xeyli aşağısına satılır.
İkinci əl alış-verişin əsas motivasiyası iqtisadi səbəblər və istehlakçıların ekoloji (yaşıl) seçimləridir. Yeni məhsullarla istifadə olunmuş məhsullar arasındakı qiymət fərqi ikinci əl bazarına olan tələbi ciddi şəkildə artırır.
Bəzi istehlakçılar isə emosional səbəblərlə — tarixi dəyəri olan və ya şəxsi hekayə daşıyan əşyalara sahib olmaq üçün ikinci əl məhsullara üstünlük verirlər.
İkinci əl iş modeli necə pul qazanır?
İkinci əl ticarət platformaları əsasən:
gəlir əldə edirlər.
Təchizat zənciri modeli necə işləyir?
Təchizat zənciri, bir məhsulun mənbədən son bazara qədər hərəkətini təmin edən və istehsalçı ilə onun təchizatçıları arasında qurulan fəaliyyətlər şəbəkəsidir.
Bu model xammalın əldə olunmasından başlayaraq istehsal, paylama və satış da daxil olmaqla məhsulun bazara çıxmasına qədər olan bütün mərhələləri əhatə edir.
Təchizat zənciri modeli necə pul qazanır?
Səmərəli qurulmuş təchizat zənciri şirkətlər üçün:
imkan yaradır.
Zəncirdə iştirak edən bütün tərəflər — istehsalçılar, logistika şirkətləri, distribyutorlar və digər oyunçular göstərdikləri xidmətlərə görə ödəniş alırlar.
Topdansatış modeli necə işləyir?
Topdansatış modeli, məhsulları istehsalçılardan böyük həcmdə və endirimli qiymətlərlə alıb, daha sonra pərakəndə satıcılara daha yüksək qiymətə satan vasitəçi modelidir.
Topdansatıcılar məhsulları elə qiymətlərlə təqdim edirlər ki, pərakəndə satıcılar həmin məhsulları son istehlakçılara daha yüksək qiymətə sata bilsinlər.
Topdansatış modeli necə pul qazanır?
Topdansatıcılar:
Bu qiymət fərqi topdansatış modelinin əsas qazanc mənbəyini təşkil edir.